#1 Gaby Zwaan: Paint like it’s a sport

Met GabyGaby

Dit is de eerste in een serie van portretten van kunstenaars die mij motiveren om DuizendDoDo’s tot een succes te maken. De voorbeelden waarvan ik hoop dat ze jou ook inspireren om succesvol te zijn als creatieve professional.

De Waterlandse kunstenaar Gaby Zwaan (GabyGabyArt)

Daar doe ik het voor!

We schrijven juni 2013. Het idee voor DuizendDoDo’s is net 2 maanden oud. De plannen en gedachten tuimelen nog als een razende door mijn brein. Ik ben in het stadium waarin alles nog onderzocht moet worden, mijn focus nog gevonden en de moed nog grotendeels gevat. Urenlang grasduin ik op internet en de sociale media op zoek naar voorbeelden, ideeën, grond onder mijn voeten. Zijn er al mensen die hetzelfde doen als wat ik van plan ben (…een paar)? Hoe doen zij het dan (…min of meer hetzelfde, maar toch weer heel anders dan ik)? Voor hoeveel kunstenaars en creatieve professionals zou een online platform als DuizendDoDo’s aantrekkelijk kunnen zijn (… wat zijn er veel mensen actief in de creatieve industrie!)? Zijn er onder hen ook mensen die het helemaal niet nodig hebben omdat ze precies weten wat ze doen en daar al heel succesvol mee zijn…

Ik weet al niet eens meer precies hoe ik GabyGaby vond. Het zal op Twitter zijn geweest, met de hashtag #kunst waarschijnlijk. Ik was direct geïntrigeerd. Hoe komt een kunstschilder aan 90.000 volgers (nu 125.000!)? En waar tweet hij dan zoal over?

Cash is King

Zijn verhaal bleek fascinerend! In 2007 was hij nog creatief directeur van het modebedrijf Soupisok. De zaken gingen goed, té goed misschien. De omzetten stegen per jaar met indrukwekkende cijfers. Het bedrijf was een succes. Maar zoals het vaak gaat, als er succes is moet je groeien, en als je groeit dan gaan er krachten meespelen waar je niet meer helemaal de controle over kunt houden. Zo verging het hem ook. Naarmate de omzetcijfers mooier werden groeide niet alleen het bedrijf, maar ook de invloed die de aandeelhouders daarover wilde hebben. Cash is King, nietwaar… Toen op zeker moment in de aandeelhoudersvergadering aan de orde kwam wat de modekleuren voor het volgende seizoen zouden moeten worden (!) was voor hem de maat vol. Van de ene op de andere dag ging zijn pij aan de wilgen.

Schat, ik word wereldberoemd kunstenaar

En daar was hij dan opeens, thuis, zonder bedrijf, zonder carrière. Maar gelukkig wel met een paar passies. Zo is hij helemaal gék van wielersport en houdt hij erg van mooie sportkleding, sneakers in het bijzonder. Kort daarvoor had hij een documentaire gezien over Evan York, een Amerikaanse kunstenaar die af en toe een schilderij maakt op een stuk karton en dat gewoon op straat achterlaat om gevonden te worden door de, van dan af, gelukkige eigenaar. Dat kon hij ook! Hij keek zijn vriendin Marijn lief aan en gooide het hoge woord er uit: “Schat, ik word wereldberoemd kunstenaar”. En zij, een goede vrouw…, reageerde positief: “Goed idee schat, ga ervoor! Ben wel benieuwd hoe je dat gaat doen, want voor zover ik weet heb je tot nu nog nooit een harkenpoppetje getekend…”

Gelukkig zit er een Halfords naast zijn huis, waar regelmatig van die grote kartonnen fietsdozen aan de straat worden gezet. Een perfect canvas voor zijn eerste kunst! Gewapend met een broodmes, vingerverf, een schuursponsje en wat kartonnen sneakerdozen ging hij zijn eerste werk te lijf, een collage. Gespannen toonde hij het zijn Marijn, en die reageerde tot zijn blijdschap opnieuw positief: “Het is helemaal niet zo slecht.” … en dat was het moment dat de kunstenaar GabyGaby werd geboren, want hé, hoeveel aanmoediging heb je nodig…?!

Met zijn kennis over marketing in de modewereld wist hij dat hij, om succes te krijgen, iets bijzonders zou moeten doen of zijn. Iets om te onthouden. Misschien niet zo iets drastisch als het afsnijden van een oor, zoals Van Gogh deed, maar iets dat bij hem zelf past, iets eigens.

Dyslexie

Hij besloot iets te doen waar ik heel veel bewondering voor heb. Hij koos ervoor zich te profileren via Twitter… Duh, zul je zeggen, dat doet toch half Nederland inmiddels? Maar voor hem was dat niet vanzelfsprekend… hij heeft namelijk dyslexie! Hij durfde met een stevige portie zelfspot en lef gewoon voor een medium te kiezen dat eigenlijk niet voor hem leek weggelegd. En maakte het tot een prachtig vliegwiel voor de promotie van zijn kunst en van zichzelf als kunstenaar. Gewoon door zichzelf te zijn, met alle spel- en stijlfouten erbij!

Zijn tweets gaan voor een deel over de kunst die hij maakt, over afspraken met opdrachtgevers, previews van dingen waar hij aan werkt, zijn razende werktempo. Maar eigenlijk nog veel vaker gewoon over zichzelf, de fascinatie voor zijn zoontje van twee, de liefde voor zijn gezin en zijn plezier in het leven. Hij doet dat op gevoel, met als leidraad dat hij die dingen deelt die hij ook van Vincent van Gogh had willen weten als die op Twitter zat.

De eerste drie jaar van zijn nieuwe bestaan als kunstenaar bouwde hij gestaag aan zijn reputatie en fanbase. In het begin kon je ‘voor weinig’ werk van hem kopen, omdat hij zijn kosten ook laag hield. Hij was zeer productief en maakte zijn werk op gevonden karton tenslotte… De zevenmijlslaarzen trok hij pas goed aan toen hij in 2010 zijn eerste Tour de France-project deed. Op het asfalt van de route schilderde hij enorme portretten van de renners, die hij vervolgens fotografeerde op het moment dat ze over hun eigen gezicht fietsten. Iédereen wilde opeens weten wie hij was: Ploegsponsors wilden dat hij portretten van hun renners schilderde, de New York Times wilde een interview, Nike belde, een galerie meldde zich… Hier zie je hem aan het werk:

 

 

Wat ik het mooiste vind aan zijn verhaal is dat hij zichzelf niet zo serieus neemt en geen al te hoogdravende gedachten besteedt aan of wat hij doet wel Kunst is, maar dat hij er wel gewoon keihard voor werkt, doelen stelt, meet, en weet waar hij mee bezig is. Dat hij zichzelf pas succesvol vindt als zijn publiek zijn werk mooi vindt. Kunstprijzen kunnen hem gestolen worden, subsidie zal hij nooit aanvragen (je gebruikt toch ook geen doping…). Hij schildert gewoon alsof zijn leven er vanaf hangt… Paint like it’s a sport! Zijn stijl is uitgesproken ‘urban’. Natuur vindt hij vreselijk. Als hij al buiten wil zijn, dan het liefste op Time Square! Voor hem moet kunst veel creatiever zijn dan de natuur… En hij leeft er goed van inmiddels.

TulipMan

Na een tweede Tour-project in 2013, bij de 100-ste editie, heeft hij zijn bakens nu verzet. Hij kijkt altijd vooruit, zoals je van een echte ‘art-athlete’ kunt verwachten. Je bent slechts zo goed als je eerstvolgende prestatie! Op dit moment werkt hij aan een project waarmee hij internationaal waarschijnlijk definitief doorbreekt. Zijn ‘TulipMan’ zal overal ter wereld opduiken, in allerlei gedaanten en via allerlei media, van verf op doek tot ‘augmented reality’ via Layar en iPhone. Op 18 januari 2014 maakte hij een gigantisch TulipMan-kunstwerk op de Dam in Amsterdam waar hij via een Facebook-event mensen voor uitnodigde.

Zo, en dan nu even op adem komen met een gezellig filmpje over TulipMan…:

 

Om op de hoogte te blijven van het werk van Gaby Zwaan kun je hem volgen via verschillende sociale media kanalen:

GabyGabyArt op Twitter | Facebook | Youtube | Instagram | Pinterest

Ken jij kunstenaars die je inspireren, die goed kunnen leven van hun werk? Of ben je er zèlf een en zou je wel een keer door DuizendDoDo’s op de middenstip gezet willen worden? Laat het me weten via het reactieveld hieronder, ik ben benieuwd naar jouw verhaal:

Dit portret met anderen delen kan natuurlijk ook! Dat kan via de sociale media of via e-mail door te klikken op één van de icoontjes: Opdat steeds meer mensen mooie dingen gaan maken die verdienen!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , , ,
abonneren DoDoPost

2 reacties op “#1 Gaby Zwaan: Paint like it’s a sport”

  1. hansvlucht schreef:

    Sterk artikel. Mooi portret van de mens achter de kunstenaar.

Geef een reactie