Selfie #3: IJdeltuit – over geloofwaardigheid

Selfie #3 - IJdeltuit

Selfie-maand maart

Het was een zware dag vandaag, op het Selfie-front. De dagen zijn soms echt te kort voor alles wat ik wil of wat ik heb beloofd…

Deze maand is DuizendDoDo’s Selfie-maand. Door dagelijks (op werkdagen) een nieuwe selfie te schrijven over een ander stukje van wie ik ben, hoop ik je een voorbeeld te geven dat je durft te volgen. Het is heel spannend om zo openhartig en persoonlijk te worden, dus ik hoop op wat feedback (…en wat aardigheid)!

In het eerste artikel Selfie #1: Schrijver kun je teruglezen hoe het idee is ontstaan en wat ik er mee hoop te bereiken. Ik geef er ook een paar tips voor het schrijven van een dergelijk stukje. Misschien heb je er iets aan!

Selfie #3: IJdeltuit

Meestal kijk ik, nog voordat ik mijn benen uit bed zwaai, wat er die dag zoal op het programma staat. We maken er hier iedere ochtend een dolle boel van, met crackers, koffie en iPad op bed… erg gezellig! Sinds ik ZP-er ben maak ik van die do-do-lijstjes, en in de DuizendDoDo’s Selfie-maand is er natuurlijk ook een lijstje ‘Selfies’. Eén van de redenen waarom ik mezelf die druk – van elke dag een Selfie – heb opgelegd, is omdat ik nu eindelijk wel eens in een lekker schrijfritme wil komen. En om de druk vervolgens echt een beetje serieus op te voeren, heb ik het ook maar gewoon hardop geroepen op Facebook en op de website.

24 uren in een dag

Goed bezig, vond ik… Alleen, waarom voelde het dan vanochtend weer even zo balen… grrrmppffff?! Zo vergaat het mij wel vaker, helaas. Dan bedenk ik iets en maak ik harde plannen, om vervolgens door de realiteit te worden ingehaald. Het concept van 24 uren in een dag wil er af en toe nog steeds niet in. Dan blijkt dat ik mijn acties veel te optimistisch heb ingepland en moet ik daar weer een list op verzinnen. Daar ben ik dan weer heel goed in, in listen.

Een list

Vanochtend was er ook een list! Eén van de Selfies op de lijst was namelijk ‘Luilak’. Haha, dat kon ik, gewoon een Selfie van mezelf in bed, een super-lui stukje van 3 zinnen maximaal, en klaar is Kees…

Mijn bui klaarde helemaal op en ik ging aan de slag. Wel 40 slapende Selfies heb ik gemaakt! Allemaal afgekeurd. Ik durf veel, maar dit durfde ik niemand aan te doen! Ik heb zelfs overwogen om wat make-up op mijn gezicht te smeren en het nog een keer te proberen… Afijn, de tijd begon te dringen, ik moest naar een paar afspraken waarvoor ik echt wel een beetje knap voor de dag moest komen. Dan maar een ander stukje vandaag: Selfie #3: IJdeltuit

Fijne potjes

Wat ben ik blij dat ik een vrouw ben. Niet altijd geweest hoor! Toen ik nog carrière hoopte te maken heb ik het ook wel eens vervloekt (en toen ik op de middelbare school met kop en schouders boven de meeste jongens uit begon te steken ook trouwens). Maar nu de wat rijpere jaren zijn aangebroken is het een hele geruststelling dat er potjes zijn waarmee je de kreukels wat kunt camoufleren en gladstrijken (zie de ‘voor’ en ‘na’ Selfies hierboven).

Boeien…

Wie vindt dat uiterlijk er niet toe doet zou eigenlijk gelijk moeten hebben. Maar helaas, ik weet dat het toch niet zo werkt. Niet omdat ik onzeker ben, omdat ik de mooiste wil zijn of omdat ik eeuwig jong wil blijven. Dat boeit me allemaal niet. Uiterlijk is voor mij vooral belangrijk omdat het zo bepalend kan zijn voor de toon van het gesprek dat je met mensen hebt. De mate waarin ze je geloven, je serieus zullen nemen of waarin ze je op waarde zullen schatten.

Hippie

In mijn tienerjaren was ik een ‘hippie’. Ik kleedde me het liefst in zelfgemaakte zwierige rokken en mijn lange haar met midden-scheiding had alle kleuren van de regenboog. Tot ik mijn eerste baantje kreeg… achter de bar bij een Golfclub, tsja! Al na één dag waren me twee dingen duidelijk. Ik vond het hartstikke leuk werk, en ik kon mijn uiterlijk maar beter een beetje aanpassen als ik het wilde houden. Het bleek niet zo’n moeilijke keus. Door m’n uiterlijk wat aan te passen werd het (op die plek) juist makkelijker om mezelf te zijn…

Kameleon

Sindsdien vind ik het leuk om als een kameleon met mijn uiterlijk om te gaan. Naar mijn moeder ga ik keurig maar fris, voor een serieuze klant is het grijs of zwart met neutrale make-up, maar naar het theater juist weer ‘arty’ met knalrode lippen. En als ik baal dan doe ik niks, gewoon niet de deur uit, geen porem, geen zin! Zo’n dag had het vandaag eigenlijk ook moeten zijn…

Heb jij ook een verhaal dat een stukje vertelt van wie je bent, dat bepalend is voor hoe je in het leven staat en dat daarmee misschien wel bijdraagt aan de manier waarop je je werk maakt? Het gaat misschien wat ver om je uit te nodigen dat verhaal in het reactieveld hieronder te doen… maar het zou zeker kunnen:

En mocht je deze selfie willen delen met anderen via de sociale media of e-mail, dat kan door te klikken op een van de icoontjes hieronder:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

Geef een reactie