Selfie #4: Ondernemer – over zwoegen en uitstellen

Selfie #4: Ondernemer

Selfie-maand maart

Deze maand is DuizendDoDo’s Selfie-maand. Door dagelijks (op werkdagen) een nieuwe selfie te schrijven over een ander stukje van wie ik ben, hoop ik je een voorbeeld te geven dat je durft te volgen. Het is heel spannend om zo openhartig en persoonlijk te worden, dus ik hoop op wat feedback (…en wat aardigheid)!

In het eerste artikel Selfie #1: Schrijver kun je teruglezen hoe het idee is ontstaan en wat ik er mee hoop te bereiken. Ik geef er ook een paar tips voor het schrijven van een dergelijk stukje. Misschien heb je er iets aan!

Selfie #4: Ondernemer

Laatst zei iemand tegen me dat hij me een ras-ondernemer vindt! Ik was daar nogal verbaasd over omdat dat voor mij helemaal nog niet zo voelt. Ik kom net kijken, en het is ook niet alsof het me met de paplepel is ingegeven. Wat hij had gezien is dat ik heel goed ben in de creatieve kant ervan. Ideeën heb ik bij de vleet, ik zie altijd direct een aantal verschillende wegen die naar Rome leiden en ik ben bereid er stevig tegenaan te gaan. Allemaal essentiële kwaliteiten voor een ondernemer, tuurlijk. De meeste ondernemers die ik ken zijn daar goed in.

Alles wat ik wist en kon

Toen ik halverwege 2011 besloot om de rest van mijn werkzame jaren als zelfstandige professional verder te gaan, startte ik met een geweldig idee. Met mijn bureau ‘Wat ik nog wil…’ bood ik ondersteuning  bij het verwezenlijken van ultieme (laatste) wensen. In het halfjaar dat de WW beloofde me daarmee in de lucht te houden heb ik het werkelijk alles gegeven wat ik wist en kon… Alleen het was niet genoeg. Ik kwam niet van de grond en ik had geen idee waar dat aan lag. Er móest dus iets zijn wat ik niet wist!

Tijd om bij te leren…

De periode die volgde was spannend en gaaf, tot op de dag van vandaag en waarschijnlijk voor de rest van mijn leven. Leren is leuk. Ik schreef me in voor elke ondernemerscursus die ik maar kon vinden en kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst zoveel dingen voor de eerste keer heb gedaan. Social media, marketing, verkopen, time management, presenteren, personal branding, websitebeheer, netwerken…  allemaal nieuw en hartstikke leuk! Zelfs met algemene voorwaarden en contracten, of met m’n financiële planning kan ik me nog wel enigszins vermaken. Maar er is één ding waar ik echt de schurft aan heb, en dat is de boekhouding… dat gepeuter met al die bonnetjes, pffffffffff!

Ons huishouden

Door mijn lief wordt ik soms liefkozend een ‘huisvrouw van Jan Tat’ genoemd. Hij zegt dat dan om me te plagen, bij voorkeur op momenten dat hij ziet dat ik lekker aan het werk ben. En dat terwijl ik best huishoudelijk ben! Ik hou er heel erg van om het gezellig te maken in huis, om bloemen te kopen, het licht te dimmen, te foerageren voor grote bacchanalen als er vrienden komen eten. De leuke kanten van het huishouden zal ik maar zeggen. Maar waar ik dan weer helemaal niet zo van houd is van het opruimen, het poetsen of de  afwas… Ieder zijn talent! Het is net zoiets als met die bonnetjes… zo saai, zo geen eer aan te behalen!

Zwoegen en uitstellen

Heb je hem door… het was vandaag vrijdag, mijn voorgenomen bonnetjesdag. Op het moment dat ik dit schrijf is het bijna tien uur ’s avonds… Nou had ik vanmiddag wel een belangrijke afspraak, moest ik dringend naar de slager omdat de rosbief voor de kattenmannen op was, en had ik ook nog een Selfie te schrijven. O ja, en een foto te maken van die vermaledijde bonnetjes! Het gaat ‘m vandaag niet meer worden, alle goede voornemens ten spijt! Wordt vervolgd, zal ik maar zeggen…

Ik weet zeker dat ik niet de enige ben waar het zo gaat, ieder mens heeft zwakke en sterke kanten. De kunst is om het zo in te delen dat je vooral je sterke kanten aan bod laat komen en om naar manieren te zoeken om je zwakkere te ondervangen. Je zou jezelf bij de kladden kunnen pakken af en toe, en als dat lukt geeft het best wel even wat voldoening. De vraag is alleen of je moet doormodderen en energie moet blijven steken in dingen waar je niet van geniet, waar je niet goed in bent en waar je eigenlijk gewoon op leegloopt. Wat ík in ieder geval weet is dat de bonnetjes het eerst aan de beurt zijn om uitbesteed te worden, zodra ik het me kan permitteren!

Heb jij ook een verhaal dat een stukje vertelt van wie je bent, dat bepalend is voor hoe je in het leven staat en dat daarmee misschien wel bijdraagt aan de manier waarop je je werk maakt? Het gaat misschien wat ver om je uit te nodigen dat verhaal in het reactieveld hieronder te doen… maar het zou zeker kunnen:

En mocht je deze Selfie met anderen willen delen via de sociale media of e-mail, dat kan door te klikken op een van deze icoontjes:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

Geef een reactie