Waarom we uitstellen

Spoken #1 - Uitstellen

“The thing all writers do best is find ways to avoid writing!” (Alan Dean Foster)

Je kent ze wel, die hobbels op de weg, die er soms voor zorgen dat je aan het einde van de dag niet alles hebt gedaan wat je wilde. Dat je er van baalt is niet zo gek, maar het zou ook kunnen zijn dat er een goede reden voor is…

Een verse herfst

Ja, en daar stond ik dan, aan het eind van de vorige zomervakantie met een verse hele herfst voor me. Een herfst met grootse plannen, ook dat nog! Mijn eerste actie was dat ik in mijn agenda noteerde dat we midden november van start gingen met een pilot van de DoDo-trainingen! Als ik maar een deadline heb komt het wel goed?!!

Wat hou k toch van vakantie. Een mooie plek, lieve mensen, de Franse zon, wat wil je nog meer? Even rust en alle zorgen aan de kant… toch?

Plannen en deadlines

Niet dat de vakantie me geen goed gedaan heeft hoor, want het was echt heerlijk. Maar er had wel de hele tijd zo’n duveltje op mijn schouder gezeten dat vertelde dat ik het me helemaal niet kon permitteren. Ik zat midden in een razend druk jaar. Het opzetten van DuizendDoDo’s vroeg (en vraagt nog steeds) eigenlijk al mijn tijd en aandacht. De lijst met dingen-te-doen die afgewerkt moet worden (mijn ‘DoDo’-lijst) staat vol met stevige voornemens: In januari wilde ik dit bereikt hebben, in maart dat, in april alweer het volgende, in de zomer tijd om na te denken… en dan in het najaar van start met de volgende editie van de DoDo-trainingen (al moet de onderste steen boven!). Aan deadlines geen gebrek, aan plannen trouwens sowieso nooit!

Maar waarom ben ik dan nog niet waar ik had willen zijn? Waarom heb ik dan die gratis cursus voor het maken van een goede website nog niet online staan? De eerste keer dat ik daar over berichtte was verdorie al in mei! Waarom ben ik nou zo aan het dralen?

Uitvluchten

Iedereen die vergelijkbare dingen probeert te doen als ik, herkent dit ongetwijfeld. Een griep, die uitvaart, huiselijke besognes, díe stonden niet in je planning! Voortvarend plannen maken is één ding, maar werkelijk in een constant ijverig tempo doorwerken en iets gedaan krijgen is toch écht nog iets heel anders. Voor we op vakantie gingen heb ik er zelfs een beetje woorden over gehad met mijn lief, omdat ik stellig van plan was de ochtenden door te werken… lekker onder die eikenboom, met dat mooie uitzicht, in de Franse zon!

Het is tijd voor een bekentenis… Ik heb geen moer gedaan in Frankrijk: niks, noppes, nada! Die website-cursus is nog steeds niet klaar, want het kost me gewoon veel meer moeite dan ik dacht. Eerst was ik te druk met andere dingen, toen bleek ik toch te moeten betalen voor het efficiënt uploaden van filmpjes op Vimeo, toen zat m’n haar niet goed genoeg om daarmee in beeld te willen, werd m’n moeder ziek, was de kat zoek, de brug open… Jeetje! Maar, dit zijn gewoon uitvluchten!

Koudwatervrees

Waar ik wel eens aan lijd is aan koudwatervrees. Oef, nu weet je het. Soms ga ik dingen gewoon uitstellen omdat ik onzeker ben. Ik heb dat namelijk nog nooit eerder gedaan, een online cursus publiceren. En dat is spannend. Zolang de cursus er nog niet is kan ook niemand er iets van vinden…

En dat terwijl ik me al twee jaar aan het verdiepen ben in hoe je een bloeiende praktijk als kunstenaar of creatieve maker het beste van de grond tilt. Terwijl ik er al een klein fortuin en een heleboel tijd aan heb gespendeerd om me de kennis daarvoor eigen te maken. Terwijl mijn eigen website best goed gelukt is, ik er eigenlijk alleen maar positieve reacties op krijg en er een steeds groter publiek mee weet te bereiken. Waarom zou ik onzeker zijn?!

Het is fantastisch om voor jezelf te werken, maar soms is het ook gewoon heel spannend. Elke dag is weer een nieuwe uitdaging waarin je, zeker in het begin, zó vaak dingen voor het eerst moet doen dat het je soms duizelt. En dan kan het je zomaar gebeuren, dat je gaat dralen…

Waarom we uitstellen

Ik ben er maar eens over gaan googlen en lezen. Er zijn vele aanleidingen voor uitstelgedrag, en ze zijn best herkenbaar. Wil je ook weten wat je er aan kunt doen? Goed plannen en gewoon beginnen is de beste remedie, want achteraf blijkt het altijd mee te vallen!

* Je vindt een taak saai, of niet leuk om te doen
Zo krijg ik pukkels van de btw of de boekhouding.

* Je hebt niet genoeg te doen
Als werknemer is me dat wel eens gebeurd, je wordt er erg lamlendig van!

* De taak is te groot om te kunnen overzien wat er voor nodig is om hem succesvol te volbrengen. In plaats daarvan ga je andere dingen doen
En dan is m’n huis opeens brandschoon.

* Je hebt onvoldoende ervaring in het nemen van beslissingen. Uit angst het verkeerde te doen stel je de taak liever uit
Deze komt uit de werelduitstelliteratuur want daar heb ik geen ervaring mee. Mij treft wèl eens het verwijt dat ik te gedecideerd ben.

* Perfectionisten zijn vaak meesters in uitstellen, omdat 100% (of meer) voor hen pas goed genoeg is voor daglicht
Wie de schoen past trekke hem aan (maar gelukkig begint hij wel te knellen!).

* Het succes dat het afmaken van een taak je gaat brengen schrikt je af, stel je voor dat er dan nóg hogere eisen aan je gesteld zullen worden!
Zo vrees ik de dag dat er opeens honderden mensen willen inschrijven voor de pilot van de DoDo-trainingen? (haha!)

Wat heb jij vanochtend op je DoDo-lijst gezet? En wanneer is dat af? Welke andere spoken en beren tref jij wel eens op je pad? Ik lees er heel graag over in het reactieveld hieronder. En goede tips voor een nieuwe ‘spoken’-verhandeling zijn uiteraard welkom!

Als je iemand kent die je dit ook wilt laten lezen, dat kan heel makkelijk via een van deze icoontjes:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

16 reacties op “Waarom we uitstellen”

  1. Peter van Beelen schreef:

    Hoe herkenbaar. Wat ik als ontwerpcreatief wel heel belangrijk vind is lummelen. Tijd nemen om de tijd te nemen om te spelen, soms met een ontwerp, soms met niets. Het helpt mij enorm bij het vinden van nieuwe oplossingen, die dan ineens uit het niets komen. Voor veel creatieven heeft het een functie: is het zelfs essentieel. je todolijstjes najagen berooft je van je denk-tijd, die zelden gepland komt. Wat niet inhoudt dat je altijd alle tijd kunt nemen, maar ik herken het in elk geval als noodzakelijk onderdeel van mijn werkproces. Tijd nemen.

  2. Patricia schreef:

    Hallo Johanna,

    Wat een verademing om te lezen dat ik niet de enige ben die doelen nog weleens wil uitstellen. Uiteraard geen leuke overeenkomst die we met z’n allen delen, maar aan de andere kant denk ik dat als je iets uitstelt, het waarschijnlijk nog steeds niet helemaal is wat je wilt.

    Ik ben cosmetisch journalist en heb een heel boekwerk geschreven over cosmetische ingrediënten, schoonheid en natuurlijke alternatieven etc.. Daar heb ik zo’n twee jaar aan gewerkt, maandenlang research voor gedaan en toen het af was en uiteindelijk zelfs bij de uitgever lag, ging ik me afvragen of het wel echt was wat ik wilde. Uitstelgedrag, vermoeidheid, veilig in mijn comfortzone blijven, ik weet het niet, maar het voelde in ieder geval nog niet compleet.

    Inmiddels ben ik er achter dat het bij mij niet ging om het uitgeven van dat boek, maar om de inhoud: eerlijke, echte en gezonde verzorgingsproducten. Daar werk ik nu hard aan.

    Heel veel succes met al je mooie doelen.

    groetjes, Patricia

    • Dag Patricia, dat is een mooie aanvulling; dralen omdat het je nog niet helemaal duidelijk is wat je precies wilt bereiken. Gelukkig gaat het vaak zo dat je door iets te gaan doen (in jouw geval het boek schrijven) gemakkelijker bij de kern komt.

      Dank je voor je bijval, en heel veel succes met je werk!

  3. Letty schreef:

    Hallo Johanna,
    Weer zo’n heerlijk stuk, duidelijk en herkenbaar, dank je wel.
    Tja, welke beren zie ik op de weg waardoor ik uitstelgedrag vertoon.
    Eéntje is wel heel toepasselijk, namelijk : perfectionisme.
    Ik kan soms zo lang doorgaan, dat het moment inmiddels voorbij is.
    Ik bedoel items voor bijvoorbeeld Sinterklaas, kerst of andere feestdagen maken.
    Een andere valkuil is dat ik on-line allerlei informatie tot mij neem, marketing, promotie, leuke dingen voor je website, enfin teveel om op te noemen en mij hierdoor laat afleiden. Ik wil dan teveel verschillende dingen aanpakken.
    Ik weet dat ik beter één ding goed kan aanpakken en dan komt de rest vanzelf wel…maar toch trap ik er iedere keer weer in.
    Hartelijke groet, Letty

    • Hi Letty,

      Fijn je compliment, daar ben ik blij mee!

      Waar ik achter ben gekomen is dat je echt een beetje streng moet zijn voor jezelf. En natuurlijk, dat lukt de ene dag beter dan de andere. Wat zeker helpt is een heel concrete planning maken. Het werkt voor mij het beste om 100 kleine stapjes te definiëren die uiteindelijk tot het grotere doel leiden.

      Perfectionisme is een valkuil voor velen. Goed idee om daar een apart artikel over te schrijven.

  4. Emilie schreef:

    Hoi Johanna, ik had helemaal niet in de gaten dat jouw website cursus eigenlijk al veel eerder af had moeten zijn. Wel had ik het gelezen en kijk ik er naar uit om te horen wat je erover te zeggen hebt.
    Verder vind ik gewoon dat je lekker bezig bent en lees ik je verhalen graag.
    Zo, nu hoor je het ’s van een ander ; )) veel succes! Keep up the good work!
    En nee, niet in Frankrijk onder de eikenboom gaan werken ; ))
    groeten!
    Emilie

  5. anouk smit schreef:

    Hoi Johanna,
    Altijd fijn dat je zo eerlijk schrijft, anders had ik niet durven bekennen dat ik ook al 2 jaar bezig ben om een online cursus te schrijven, of liever bezig met het idee. Wat mij tegenhoudt is iets heel anders, nl. ik krijg maar niet helder wat ik de wereld wil bieden; vaak denk ik dat ik alles al gezegd is en alles al geschreven is en dat weerhoudt me. Wie zit er nou te wachten op een zoveelste cursus van hetzelfde…? Dit schrijvende bedenk ik dat ik me maar eens meer moet verdiepen in de kunst om je te onderscheiden…

    • Ook dat is herkenbaar Anouk! Toen ik me ging realiseren dat ik misschien wel hetzelfde onderwerp heb als anderen, maar dat niemand daar dezelfde kijk op heeft als ik, werd het al wat makkelijker. Ook het besef dat niet iedereen het leuk hoeft te vinden wat ik doe was een hele opluchting… Zolang ik trouw blijf aan mijn eigen stijl en toon, kunnen anderen er voor kiezen zich daardoor te laten raken. Of niet, maar dat is dan ook goed. Heel veel succes!

  6. jook schreef:

    Wat heerlijk en herkenbaar geschreven weer Johanna… Mijn spook is het (zelf) maken van een webshopachtige site… uitstelgedrag! Ik lees jouw blog heel graag en steek er altijd weer wat van op. Dankjewel!

Geef een reactie