Stop…!

Stop!

(een keertje niet samen met Froukje Righart van Better2Gether, want die is aan het verhuizen…)

Het gaat fantastisch… of?

Gistermiddag heb ik even alles gelaten wat het was om een vriendin te bezoeken. Ze heeft recent haar man verloren, de tijd stond even stil…

We spraken om 16.00 uur af en ik had ongeveer een uur reistijd nodig, Amsterdam – Emmeloord. Het lukte me zowaar om om 15.15 uur in de auto te zitten. Ondanks dat het druk was op de weg, vlotte de reis best behoorlijk. Onze auto is gelukkig een heerlijk reisding. In plaats van de radio aan te zetten had ik er ook nog aan gedacht om een interessant webinar te downloaden, ik was goed bezig! Totdat… stond daar nou écht op de borden: ‘Hengelo – 15 km’? @&^%*!! Ik arriveerde uiteindelijk pas om 18.00 uur!

OK, ik geef het op!

Eerder deze week heb ik ook al zoiets meegemaakt. Ik was ontbijt aan het maken en rook opeens en hele penetrante brandlucht. Ik draaide me om naar het fornuis en zag de vlammen onder de ketel uitkomen… de elektrische ketel, welteverstaan, die ik gedachteloos op het vuur had gezet. What was I thinking?

Vandaag, onder de douche, bekroop het me opeens… het gaat eigenlijk helemaal niet zo goed!

De afgelopen maanden was ik zo vol van alle gave dingen die ik heb bedacht voor DuizendDoDo’s dat ik bezig ben mijzelf over de kop te jagen. Mijn lief is lief en heel geduldig, maar die heeft ook aan aangegeven dat het tijd wordt dat ik er wat structuur en rust in ga brengen…

Ik ga er niet zoveel woorden aan vuil maken, maar ik wil jullie graag een kijkje in mijn keuken geven. Ter lering ende vermaak!

Dingen die ik vandaag gedaan heb:

  • ontbijt op bed gemaakt voor mijn lief en samen opgegeten
  • artikelen gelezen op LinkedIn
  • een bekende uitgenodigd om een interview met haar te maken over verkopen van haar werk via webshops
  • mijn Twitter tijdlijn doorgespit
  • de tweets van een paar interessante volgers bestudeerd
  • 25 nieuwe mensen gaan volgen op Twitter
  • zelf een paar tweets geplaatst
  • gedoucht
  • daar een nieuwe hashtag bedacht: #DoDoDouche – om mijn dagelijkse douche-ideeën mee te gaan delen
  • De #DoDoDouche tweet van vandaag is ‘#DoDoDouche: stop!”
  • mijn haar bijgeknipt (gisteren naar de kapper geweest, er steken altijd een paar dwarse haren uit…)
  • koffie gezet en gedronken
  • met de katten gespeeld
  • Facebook doorgespit, wat dingen gedeeld, geliked en zelf gepost
  • live (met een kop zelfgemaakt erwtensoep) en virtueel (via WhatsApp) geluncht met mijn lief
  • een webinar beluisterd over art licensing
  • twee bevriende ondernemers aan elkaar doorverwezen
  • de agenda en administratie van een opdrachtgever bijgewerkt
  • mijn eigen urenadministratie ingevuld
  • mijn nieuwe laptop in ontvangst genomen van de postbode, YES!
  • twee uur zitten spelen met het nieuwe masjien
  • mezelf bij de kladden gepakt en achter de (oude) laptop geschopt om een nieuw artikel te schrijven…

En dit is wat ik allemaal nog van plan ben (vandaag…):

  • het hele huis aan kant
  • strijkgoed vanaf begin oktober wegwerken
  • de boekhouding van 2012
  • de boekhouding van 2013
  • een interview met een kunstenaar uitwerken
  • twee artikelen van interviews met teamleden uitwerken
  • mijn publicatie-template van MailChimp aanpassen
  • 25 foto’s downloaden van Shutterstock
  • naar een tijdschriftpresentatie gaan om te netwerken
  • Sinterklaascadeautjes kopen
  • Sinterklaasgedichten schrijven
  • de pantoffels en een glas whiskey klaarzetten voor als mijn lief thuiskomt (geintje)

Mijn eigen medicijn…

De allerhoogste tijd om eens wat van mijn eigen medicijn te gaan nemen, even pas op de plaats te maken en morgenochtend als eerste een realistische planning te maken. Dan maar even niet zo streng voor mezelf! Ik postte vanochtend niet voor niks deze spreuk in een van mijn Facebook groepen:

Go slow!

Hoe gaat het met jou? Herkenbaar? Wat doe jij om de balans te houden? Hoe gaat het bij jou als je zo enthousiast ergens over bent dat je eigenlijk niet meer kunt stoppen? Ik kan je zeggen dat het heel fijn is om hierover mijn hart te luchten en ik moedig je graag aan om dat ook even te doen in het reactieveld hieronder:

En als je mensen kent die zichzelf ook wel eens voorbij dreigen te lopen, deel dan dit artikel a.j.b. met hen via de sociale media of e-mail:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

2 reacties op “Stop…!”

  1. Lieuwe Boersma schreef:

    Hoe herkenbaar is dit verhaal. Je werk willen doen en dan opeens een spoedvraag per email. Of een dringend telefoontje. Weg is je planning, daar gaan je goede voornemens. Afijn, een halve dag verder toch weer geprobeerd om de draad van vanochtend op te pakken. Bladeren door de nog te behandelen berichten. Deadlines voor conceptovereenkomsten waarover mijn oordeel is gevraagd. Hé, dat is een interessante vraag! Iets met auteursrecht en open source. Eens even kijken hoe dat ook al weer zit. Iedereen krijgt zomaar toegang, maar mag iedereen dan ook alles doen met die kennis? Mag ik er zomaar voor niks mee handelen? Maar dat mag de concurrent dan ook. Wat betekenen die symbolen bij dat artikel ook al weer. Even opzoeken. O ja, vrij kennis van nemen, maar niet vrij om mee te handelen. De kennis blijft eigendom van de aanbieder. Als ik er zaken mee wil doen, moet ik dus afspraken maken met de eigenaar. Wacht eens even, ik mag het wel gebruiken om verder te ontwikkelen. Daar staat tegenover dat ik mijn ontwikkelde kennis weer via open source vrij beschikbaar moet stellen. Heel interessant!

    Voor ik het weet is de dag voorbij en fiets ik snel naar huis. Weer niet toegekomen aan de dingen die ik van plan was te doen. En dan wacht er thuis nog het nodige. De avond is meer dan gevuld. Tijd voor vrouw en kinderen nemen, e-mail beantwoorden, nog een klusje voor een vrijwilligersbaantje, de administratie. En het nieuws wil ik natuurlijk ook wel zien. Laat in de avond bij een glas wijn kom ik een beetje tot rust. Voor ik het weet is de nacht begonnen, die natuurlijk weer veel te kort gaat worden. Na een in mijn beleving veel te snel gepasseerde nacht begint alles van voren af aan. De tredmolen van mijn leven.

    En toen, opeens, in een oogwenk, lag ik met mijn fiets op straat. Aangereden door een scooter, meters meegesleept, tot staan gebracht tegen een boom. Een stekende pijn in mijn linker schouder. Ambulance, politie, infuus, pijnstillers, ziekenhuis, foto’s. Het goede nieuws is dat uw hoofd niet is geraakt, uw nek onbeschadigd is en aan uw ribben niets mankeert. Het slechte nieuws is dat uw sleutelbeen is gebroken. Wij kunnen daar niets aan doen. Het moet vanzelf weer aan elkaar groeien. Dat gaat 6 tot 8 weken duren. Tot die tijd moet u uw arm in een mitella dragen. Hier hebt u een recept voor een krachtige pijnstiller. Met herhaalrecept. Kom over 2 weken maar terug. Daar sta je dan, je kunt niet fietsen, niet autorijden, moet worden opgehaald uit het ziekenhuis.

    Dan begint de omschakeling pas goed. Alles wat ik doe duurt minstens 3 keer zo lang. Opstaan, tanden poetsen, douchen, aankleden. Voor ik het weet ben ik een uur verder. Eten met één hand, typen met één hand. En dan heb ik nog geluk dat ik rechtshandig ben en juist die arm niet in de mitella hangt. Elk boodschapje in de stad te voet, een tas op wieltjes. Een snelle leerschool in onthaasten. Een hardhandig STOP, STOP, STOP.

Geef een reactie