What Was I Thinking?!

sociale media in de jaren 80

Verhalen vertellen en zichtbaar zijn…

Ik hoor een zucht… Nee hè, niet wéér een pleidooi voor het gebruik van de sociale media!

Ik loop al even te broeden op een artikel over de weerstand die ik regelmatig tegenkom over dit onderwerp. Een paar dagen geleden werd het me opeens gemakkelijk gemaakt toen ik deze illustratie zag op LinkedIn. Hij werd gedeeld door Robert Snel, die er de digitale tongen goed mee los kreeg (50 duimpjes en 13 reacties binnen een dag is een mooie score op LinkedIn). Robert gebruikt hem in een workshop die hij belangeloos geeft aan bedrijven die in zwaar weer verkeren, publieke instellingen en verenigingen, om ze op weg te helpen met nieuwe inzichten en ideeën. Respect, Robert!

Meebewegen of achterblijven?

Eind jaren tachtig was ik een jonge dertiger. Ik herinner me nog de eerste ‘computer’ waarmee ik werkte (ik heb ook nog getelext, maar dat terzijde…).  Het was een soort stofzuiger met een minuscuul beeldschermpje. Hij had precies genoeg geheugen om 10 regels tekst te onthouden. Je drukte pas af op papier nadat je de spelling had gecontroleerd. Ik vónd dat wat! Wat een winst, wat een besparing, wat fijn ook, voor de bomen… Onlangs heb ik me rot gelachen toen ik een quote van een jong meisje tegenkwam dat wel wat zag in het concept van de typemachine. Ze zei “Wow, toen had je dus helemaal geen printer nodig?!”

De reden dat ik dit vertel is niet omdat ik oude koeien uit de sloot wil halen, maar omdat er vanochtend opeens een kwartje viel. Ik herinnerde me dat ik kort daarna, toen de eerste PC’s op de markt begonnen te komen, hardop heb uitgesproken “dat het computertijdperk gelukkig van ná mijn tijd was”…

What Was I Thinking?!

Hilarisch gewoon, als ik daar nu op terugkijk, dat ik serieus heb gedacht dat ik het prima zou redden in het leven zonder computer. En al helemaal als je weet hoe leuk ik de digitale wereld ben gaan vinden!

Verandering is gewoon lastig om mee om te gaan. Het kost moeite. Je moet je herpakken, herstellen, opnieuw in de leer. Besluiten of je mee wilt doen of weerstand bieden…

De sociale media

Ik houd zakelijk al een paar jaar een paar sociale media kanalen bij, met wisselend plezier en succes. Het was zeker geen liefde op het eerste gezicht. Toen ik in 2011 besloot om als zelfstandige mijn brood te gaan verdienen (met het Bucket List bureau ‘Wat ik nog wil…‘) werd het onvermijdelijk om me er in te gaan verdiepen. Tot dan, als werknemer, had ik het echt nog niet gemist. Ik heb een hechte familie- en vriendenkring en de telefoon voldeed uitstekend, ik was nog maar net gewend aan handsfree bellen in de auto… Maar toen ik voor mezelf begon prezen velen het aan als eenvoudig en goedkoop gereedschap voor marketing, ik zou wel gek zijn als ik het niet probeerde.

Eenvoudig en goedkoop?

Tsjaaa, dat bleek dus waar en niet waar… Het kost geen geld om ermee te beginnen. Zelfs tot op de dag van vandaag heb ik er nog geen cent aan uitgegeven. En het openen van een account is inderdaad zo gepiept. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het gratis is. Zeker in het begin is het gedoe. Het is onwennig, je kent de mores niet, je weet niet zo goed wat je zou moeten delen, je haat het om de dronken foto’s van je oud-collega’s voorbij te zien komen, er komt geen reactie… en dan al die tijd die je er aan kwijt bent! Kappen is dan makkelijker dan doorzetten… Als iedereen nou eens wou snappen dat je het gelukkigst bent als je mooie dingen aan het maken bent en verder zelf gewoon op zoek zou willen gaan naar je website!

Ik zie het heel veel gebeuren op Twitter. Als je een account hebt moet je maar eens proberen te zoeken met de hashtag #tekstschrijver of #kunstenaar. Het is tenenkrommend wat je dan voorbij ziet komen… alleen maar roeptoeters: “Koop mij”, “Huur mij”, “Misbruik mij, desnoods”. “Ik heb weer een schilderij aan de muur in het café op de hoek”, “Ik heb weer een paar regels mogen schrijven voor het plaatselijke suffertje”, WHO CARES? Natuurlijk gaat dat het niet brengen! Ik ‘ontvriend’ of ‘mute’ gewoon als ik door dat soort teksten heen moet ploegen. Ik heb toch ook geen behoefte aan een papegaai op mijn schouder die de hele tijd in mijn oor zit te tetteren dat ik zijn voerbak moet vullen?!

Een mooi verhaal!

Zo dus niet! Nee, NIET DOEN! Het kan zelfs averechts werken als je alleen maar wat roept af en toe, zonder te willen leren hoe het beter kan. Doe het goed of doe het niet.

Wat wel werkt is een mooi verhaal. Je maakt je mooie dingen met een reden toch, of kan de wereld soms bestaan zónder jouw werk? Als dat zo is kun je beter een baan zoeken! Als je bijvoorbeeld het artikel over Gaby Zwaan leest, dan word je toch blij. Zijn lef, zijn energie, zijn doorzettingsvermogen. Ook al wil je zijn werk niet per se aan de muur hebben, zijn verhaal is toch gaaf om te vertellen? Ik heb het in ieder geval al heel vaak gedeeld, zelfs al voordat ik hem had ontmoet.

Kijk, en dat is nou het punt dat ik wil maken. Als je werkt als kunstenaar of creatieve professional dan hèb je waarschijnlijk zo’n verhaal dat verteld kan worden, waar je mensen in mee kunt slepen, dat ze gaaf kunnen vinden en waar ze misschien wel onderdeel van willen zijn. En dat is nou precies wat creatieve mensen die succesvol zijn op de sociale media doen; hun eigen verhaal vertellen. Een verhaal waar anderen zich door kunnen laten raken, waar ze bij willen horen. Niet iedereen, maar wél jouw toekomstige klanten. En heb je dat bereikt, dan is het daarna nog maar een heel klein stapje voor ze ook iets van jouw hand in huis willen hebben…

Ik ga in de komende tijd nog veel meer schrijven over dit onderwerp. Natuurlijk met tips over de mores en handigheidjes voor het gebruik van de sociale media en voor het maken van de keuze voor een kanaal dat bij je past. Ik ga voorbeelden zoeken, uitleggen waarom ík doe wat ik doe, maar wat ik vooral wil doen is je op weg helpen om jouw verhaal te gaan vertellen…

Is er met jou iets bijzonders gebeurd nadat je een mooi verhaal deelde via de sociale media? Heeft het jou misschien al klanten gebracht? Ik ben er heel benieuwd naar en lees er graag over in het reactieveld hieronder:

Ken je misschien mensen die er ook iets aan kunnen hebben om dit te lezen, of wil je misschien iemand een stille hint geven omdat je het getetter zat bent? Deel dit artikel dan a.j.b. met hen via… de sociale media (of e-mail):

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

Geef een reactie