Een jaar!

DuizendDoDo's één jaar

(Dit artikel schreef ik na precies één jaar DuizendDoDo’s, op 11 november 2014)

Het is niet te geloven! Al een jaar lang leef, drink, droom, eet, slaap, lees, zaai, bedenk en doe ik DuizendDoDo’s. Het startschot klonk op 11 november vorig jaar, om 11 over 11 in de avond. Maar weinigen weten dat ik daar wat mee gesmokkeld heb, want om 11 over 11 in de óchtend was ik er nog net niet klaar voor…

Vers

Ken je dat, dat je iets al een hele tijd doet en dat het nog steeds helemaal vers voelt? Toen ik ons huis in oktober 1994 betrok was ik daar zo blij mee dat ik nu, toch echt al twintig jaar later, nog steeds onze straat in kan fietsen met datzelfde opgetogen gevoel, ik ga naar mijn nieuwe huis… Je kunt je niet voorstellen hoe lekker ik het vind om dat nu ook te voelen met DuizendDoDo’s. Het past, het klopt, het werkt!

Mijlpalen

En ik houd natuurlijk van mijlpalen. In mijn leven heb ik altijd van alles gevierd. Behalve mijn verjaardagen en elk jaar Sinterklaas was het ook feest toen ik 100 dagen was; 1000 dagen, 100 weken, 100 maanden, 1000 weken en samen met m’n broers en zus 100 jaar – allemaal aanleidingen voor feest. Het zou wat zijn als het me lukt om in blakende gezondheid zelfs de 1000 maanden aan te tikken!

Gevulde koeken

Dat vieren van mijlpalen heb ik van mijn vader, die maakte er echt een sport van. Maar ja, die vierde zelfs elke 1000ste kilometer die hij had gehold, door thuis te komen met gevulde koeken…

En nu dus één heel jaar DuizendDoDo’s! Hoe gaaf is dát?! Daar ga ik maar eens bij stil staan en een beetje van genieten vandaag, dus als je me mist vanmiddag…

Pilot

Natuurlijk ben ik er niet zo ver mee gekomen als ik jeugdig overmoedig had bedacht, een jaar geleden, maar na het eerste volle jaar zaaien voel ik dat ik op de goede weg ben. Inmiddels is de eerste editie van de DoDoTrainingen achter de rug – met zo’n 10+ zeer gedreven en betrokken deelnemers. Een prachtig avontuur dat volgend jaar zeker in de reprise gaat.

Springen

Het is mooi om met DuizendDoDo’s onderweg te zijn. Om alles wat ik tegenkom het hoofd te bieden, hoe spannend dat soms ook is. Om te ondervinden wat het verschil is tussen het hebben van een leuk idee en het uitvoeren van een goed doorwrocht plan met een missie, een richting en een doel. Om je gesteund te voelen door je omgeving, soms tegen de klippen op. Om een jaar lang te buffelen en te vloeken ook, omdat het echt niet altijd vanzelf gaat. Om af en toe terug te deinzen en dan toch maar te springen – terwijl je niet weet of het vangnet wel gespannen is. En om er achter te komen dat je veel meer kunt dan waar je jezelf toe in staat dacht omdat het vangnet er altijd zal zijn, als je maar springt.

Echt niet!

Regelmatig vragen mensen me of ik niet liever een baan zou hebben als die me geboden werd. Ik daar niet meer over na te denken…

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , , ,
abonneren DoDoPost

Eén reactie op “Een jaar!”

  1. Sonja van Vuren schreef:

    Stel je voor zeg… Weer in loondienst… Als je eenmaal de smaak te pakken hebt, dan twijfel je daar inderdaad geen seconde over!

    Mensen vergissen zich nogal eens in het zelfstandig ondernemerschap. Kwaliteit verkoopt vanzelf? Vergeet het maar. Daarvoor zit de markt inmiddels veels te vol.

    Zeker creatieven, met een bovengemiddelde aversie tegen verkopen, worstelen wat af. Da’s precies waar jij en jouw team in beeld komen. De DoDoTrainingen geven een sterke invulling aan waar behoefte aan is, denk ik. Niet voor niets dat er in dit stadium al 20 deelnemers zijn.

    Ik hoop volgend jaar rond deze tijd een mooie post over het 2-jarig bestaan te lezen!

Geef een reactie