Selfie #2: Tante – over jezelf mogen zijn

Selfie #2: Tante

Selfie-maand maart

Wie gisteren de DoDoPost gelezen heeft zal zich vandaag misschien al hebben afgevraagd waar mijn Selfie #2 bleef… toch… of niet?? Ah, laat mij nou heel even die ijdele hoop! Maar als er ook maar één iemand van jullie is die dat wel heeft gedacht, ben ik al een heel klein stukje op weg met wat ik graag zou willen bereiken.

Deze maand is DuizendDoDo’s Selfie-maand. Door dagelijks (op werkdagen) een nieuwe selfie te schrijven over een ander stukje van wie ik ben, hoop ik je een voorbeeld te geven dat je durft te volgen. Het is heel spannend om zo openhartig en persoonlijk te worden, dus ik hoop op wat feedback (…en wat aardigheid)!

In het eerste artikel Selfie #1: Schrijver kun je teruglezen hoe het idee is ontstaan en wat ik er mee hoop te bereiken. Ik geef er ook een paar tips voor het schrijven van een dergelijk stukje. Misschien heb je er iets aan!

Selfie #2: Tante

Ik heb gisteren een groot compliment gekregen van mijn nichtje (de vrouw in de selfie hierboven rechts). We waren uit eten om te vieren dat ze haar opleiding heeft afgerond. Wat het compliment precies was doet niet zo ter zake, maar het deed me wel beseffen hoe heerlijk ik het vind om tante te zijn. Heel hard werken en succesvol willen zijn is leuk, maar er zijn ook nog andere dingen in het leven.

Ik ben een familiemens

Home is the place where, if you want to go there, they have to take you in.” Deze tekst kan bij ons zo op een tegeltje, en niet alleen omdat hij door mijn lief best vaak wordt aangehaald. Ik prijs me gelukkig dat ik een ‘home‘ heb dat veilig is, waar goed voor me wordt gezorgd en overtuigd van me gehouden. Nog gelukkiger prijs ik me dat dat vroeger, in het gezin waarin ik opgroeide, ook zo was. Voor mijn ouders was ik een ‘klompje goud’, een ‘parel aan de huwelijkskroon’, bij wie ‘de rozen op de schoenen groeien’! Familie is daarmee de basis van mijn bestaan en het heeft best even geduurd voor ik me realiseerde dat dat niet voor iedereen zo is.

Zo zou ik bijvoorbeeld best eens de mythe doorgeprikt zien dat creativiteit en inspiratie vooral gedijt bij een ingewikkeld en zwaar leven. Doe mij maar harmonie en vrijheid, daar doe ik het in ieder geval het beste op!

Ik ben niet bang

Wat heel bepalend is voor wie ik ben is dat ik altijd mijn eigen keuzes heb kunnen maken… Of ik nou topsporter wilde worden, vroedvrouw, handwerkjuf… en terwijl ik het opschrijf realiseer ik me dat ik deze drie dingen inderdaad ben geweest of heb overwogen. In gesprek met een lieve vriendin heb ik wel eens uitgesproken dat ik zelfs had kunnen kiezen voor de prostitutie, als ik daar goede argumenten voor had gehad… Mijn vader zou dan zeer waarschijnlijk nog diezelfde week een krantenknipsel naar me hebben opgestuurd waarin de positieve kanten van dat beroep werden benadrukt, echt waar! Kun je je dan voorstellen dat ik niet bang ben, en dat ik met eenvoudig gemak gewoon een flinke portie ruimte voor mijn eigenheid durf in te nemen? Dat ik groot durf te zijn, soms heel hard praat, en altijd wel ergens wat van zal vinden? Dat iedereen zich altijd herinnert hoe ik heet?! En dat ik het iedereen gun om ook zo te durven zijn, bijvoorbeeld mijn nichtje…

Natuurlijk maakten we plaats

Nu 4 jaar geleden, op een vrijdagmiddag, ging de telefoon. De zus van mijn man uit Zeeland aan de lijn, opgewonden! Ons nichtje (haar dochter) van zeventien had bericht gekregen van een HBO-opleiding in Amsterdam, dat ze alsnog mocht komen. Ze was eerder afgewezen, maar er waren studenten niet op komen dagen dus er was opeens een plek vrij. Alleen, dan moest ze wel… maandagmorgen beginnen! Oef, dat was even schakelen, maar ja, ’t is familie hè… dus, natuurlijk maakten we plaats en was ze welkom ;-).

Er begon een bijzondere tijd waarin wij een deel van de keuken opgaven voor een vouwbed, opeens voor drie personen moesten koken, ons ongerust moesten maken als ze er niet op de afgesproken tijd was… Echt wel even wennen! We hebben zelf geen kinderen dus niets van dit alles voelde vertrouwd. Ook voor het nichtje niet trouwens. Zij werd regelrecht uit een dorpje in Zeeland geplukt en in de grote (boze) stad gepoot, zonder dat ze zich daar ook maar een dag op had kunnen voorbereiden. Ik vergeet nooit hoe enerverend het voor haar was om voor het eerst alleen met de metro te gaan, maar al spoedig ging het beter. Ze vond snel een studentenkamer, en toen die niet beviel, gewoon nog een tweede. Ze koos voor een stage met Marokkaanse jongeren, ontdekte haar passie voor het werken met ouderen en burgerde helemaal in in onze mooie stad…

Ik ben een trotse tante

Gisteren was het zover! Ze is afgestudeerd. Ze had een 8 voor haar scriptie. Ze heeft het gewoon gedaan! Maar wat ik nog mooier vind is dat wij er getuige van mochten zijn. Haar volkomen metamorfose. Van schuchter meissie naar sterke vrouw, op eigen benen. Jeetje wat ben ik trots en wat is het leuk om haar tante te zijn!

Heb jij ook een verhaal dat een stukje vertelt van wie je bent, dat bepalend is voor hoe je in het leven staat en dat daarmee misschien wel bijdraagt aan de manier waarop je je werk maakt? Het gaat misschien wat ver om je uit te nodigen dat verhaal in het reactieveld hieronder te doen… maar het zou zeker kunnen:

En mocht je deze selfie willen delen met anderen via de sociale media of e-mail, dat kan door te klikken op een van de icoontjes hieronder:

Tweet about this on TwitterShare on FacebookPin on PinterestEmail this to someone
Tags: , , , ,
abonneren DoDoPost

5 reacties op “Selfie #2: Tante – over jezelf mogen zijn”

  1. Ellen Rohrman schreef:

    Ach wat begrijp ik dat goed. Ik heb ook zelf geen kinderen, maar wel 8 neefjes en nichtjes. En ik geniet van het tante zijn. En nu ben ik zelfs al oudtante en ik haal iedere donderdag 2 kleine achternichtjes uit school. Wat een liefde voel ik voor deze twee meisjes, toch de familieband. En ik geniet er intens van en ik ben reuze dankbaar dat ik dit mee mag maken.

  2. Bea Deelen schreef:

    Lieve schoonzus, wat een mooi stukje en wat mooi om te lezen hoe jij het tante zijn ervaart. We zijn heel blij jou in onze familie te hebben !!! Dikke kus, Bea

  3. Anke Deelen schreef:

    Lieve Tante, wat een mooi verhaal! Heel leuk om terug te lezen en dankjewel voor je mooie woorden! :) Ik ben trots dat jij mijn Tante bent! dikke kus, je nichtje

Geef een reactie